Fałków od końca XIII w. należał do rodu Odrowążów, którzy przybrali nazwisko Fałkowscy (późniejsi przedstawiciele rodu nosili nazwisko Falkowski). W 1418 roku wymieniono zamek (castrum) w Fałkowie przy okazji działu dóbr. W 1340 r. król Kazimierz Wielki wydał Jakubowi i Piotrowi Falkowskim przywilej przekształcenia wsi w miasto na prawie magdeburskim. Od początku XV w. miasto należało do Giżyckich. Od XVII w. Fałków należał do Lasockich, Stadnickich i Jakubowskich. W 1557 r. miasto miało 5 rzemieślników, szynkarza i gorzelnika. W 1662 r. Fałków zamieszkiwany był przez 140 osób w 20 domach. W XIX w. znajdował się tu wielki piec, walcownia żelaza oraz pudlingarnia. Funkcjonowały także kopalnie rudy: Juliusz i Wierzchowiska. Jak wiele innych miast w zaborze rosyjskim Fałków utracił prawa miejskie w 1869 r. W czasie I wojny światowej Fałków uległ znacznym zniszczeniom. Zburzone zostało miasteczko wraz z kościołem pochodzącym z pocz. XV w. i szkołą podstawową. Do Fałkowa w 1916 r. karnie za działalność patriotyczną został zesłany ks. dr Władysław Chrzanowski, który był proboszczem fałkowskim w latach 1916–1919. Podczas swej posługi wybudował kaplicę, która pełniła funkcję kościoła do czasu wybudowania nowego; odremontował szkołę, która rozpoczęła działalność jeszcze przed odzyskaniem niepodległości, oraz zorganizował pierwszą straż pożarną i został jej prezesem. W styczniu 1919 r. został wybrany do sejmu konstytucyjnego (1919–1921), zabiegał w nim między innymi o pomoc dla zniszczonych podczas wojny miejscowości w powiecie koneckim.

Ruiny zamku

Budowla obronna w Fałkowie – pierwszy raz wzmiankowano istnienie zamku w 1418 roku w dokumencie opisującym podział majątku. Obiekt mógł istnieć wcześniej, bo biskup krakowski Piotr z Fałkowa (1347-1348) miał pochodzić „de castro Falkow”. Obecnie istniejące ruiny dworu pochodzą z początku XVII w. Stoją na wzniesieniu, otoczone fosą wypełnioną wodą. Zachowane mury pierwszego piętra z oknami i bramą wjazdową oraz piwnice. Do zamku prowadził drewniany most zwodzony. Ze względu na niewielkie rozmiary, historycy sztuki uznają kamienno-ceglany budynek nie za zamek, lecz dwór obronny. Zamek uległ zniszczeniu w XVII wieku, głównie pod naporem Szwedów.

Kościół neobarokowy

Kościół Świętej Trójcy w Fałkowie – kościół położony we wsi Fałków, którego patronem jest Trójca Święta oraz Matka Boża Szkaplerzna. Kościół zbudowano w 1920 r. na najwyżej położonym miejscu wsi. Ołtarz zwrócony jest ku wschodowi. Składa się z zasklepionego prezbiterium i niesklepionej nawy oraz dwóch naw bocznych zasklepionych. Kościół jest wzniesiony z kamienia na planie wydłużonej elipsy. W prezbiterium i nawie jest sześć okien, a w bocznych nawach po trzy okna. Kościół ma dwie wieże stylizowane na romańskie, pełniące funkcję dzwonnicy. Najstarszy kościół modrzewiowy wzmiankowany był w XI w., a kościół murowany stał w wieku XIV. Konsekracja miała miejsce w 1325 r. Kolejny murowany kościół, pw. Świętej Trójcy oraz św. św. Apostołów Mateusza i Macieja, fundacji Piotra i Jana Giżyckich dziedziców Fałkowa, pochodził z 1420 r. W tym czasie została erygowana parafia. Bp Gniazdowski konsekrował kościół w 1603 r.

Green Velo

Wschodni Szlak Rowerowy Green Velo to najbardziej spektakularny projekt rowerowy, jaki do tej pory zrealizowano w Polsce. To ponad 2000 km specjalnie wytyczonej trasy (trasa główna 1887,5 km, trasy łącznikowe i boczne: łącznie 192 kilometry), którą od początku do końca przygotowano po to, aby dawała radość podróżowania i poznawania. Szlak wiedzie przez pięć województw wschodniej Polski (warmińsko-mazurskie, podlaskie, lubelskie, podkarpackie i świętokrzyskie). Już samo poznanie każdego z nich z osobna stanowi niezwykłe doświadczenie, a poznanie ich wszystkich zdaje się być jak czytanie wspaniałej baśni.